რატომ უნდა ვთქვათ უარი ინვაზიურ სახეობებზე? ინვაზიური მცენარეები ხშირად სწრაფად იზრდებიან და არ ჰყავთ ბუნებრივი მტრები, რაც მათ უკონტროლო გავრცელებას უწყობს ხელს. ისინი არღვევენ ბიომრავალფეროვნებას და ართმევენ რესურსებს ადგილობრივ მცენარეებს.
პოპულარული ჩანაცვლებები (Swaps):

ჩინური/იაპონური ცხრატყავას ნაცვლად — დარგეთ ადგილობრივი ჟასმინი ან თაფლაწოვარა: იაპონური სახეობა ძალიან აგრესიულია. ჩვენი ადგილობრივი მცოცავები კი იმავე სილამაზესა და სურნელს მოგცემთ ბუნებრივი ბალანსის დარღვევის გარეშე.

ინგლისური სუროს (English Ivy) ნაცვლად — გამოიყენეთ ადგილობრივი ველური ვაზი: სურო ხშირად აზიანებს კედლებსა და ხეების ქერქს. ადგილობრივი მცოცავები კი ფრინველებისთვის თავშესაფარი და საკვების წყაროა.

ბრტყელფოთლიანი პრივეტის (Privet) ნაცვლად — შეარჩიეთ ადგილობრივი მარადმწვანე ბუჩქები: პრივეტი ხშირად თრგუნავს ნიადაგის სხვა მცენარეებს. ადგილობრივი ჯიშები უკეთ ეგუებიან ჩვენს კლიმატს და ნაკლებ მორწყვას საჭიროებენ.

ადგილობრივი მცენარეების უპირატესობები:

მდგრადობა: ისინი ათასწლეულების განმავლობაში ეგუებოდნენ ჩვენს ნიადაგსა და მავნებლებს.

ეკონომია: საჭიროებენ ნაკლებ წყალს, სასუქსა და ქიმიურ წამლობას.

ბიომრავალფეროვნება: იზიდავენ ადგილობრივ დამამტვერებლებს (ფუტკრებს, პეპლებს) და ჩიტებს.